Spoil โคตรคนธนูพิฆาต #2 : Prey

Arrow โคตรคนธนูพิฆาต #2 : Prey

เริ่มฉากมาที่ สก๊อต มอร์แกน กำลังดูข่าวทางทีวี

"เรื่องนี้เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อคืนเองนะ" 

"ผมอยู่ที่บ้าน และกำลังรอแขกคนหนึ่ง"

ผู้สื่อข่าว : ขณะนี้ตำรวจยังไม่มีวี่แววว่าใครคือศาลเตี้ยนามว่าเดอะฮู้ด

สก๊อต (กำลังคุยโทรศัพท์) : ขอผมสีแดง อายุไม่เกินยี่สิบ... ใช่... นายก็รู้ว่าเสป็คฉันเป็นยังไง 

ว่าแล้ว สก๊อตก็ล้มตัวนอนลงบนเตียง รอสาวผมแดงมาหา

สก๊อต : บอกเธอว่าเข้ามาได้เลย
ทันใดนั้นก็มีเงาของคนคนหนึ่งยืนอยู่ที่ปลายขอบเตียง

สก๊อต : หนูจ๋า... มาเร็วจังนะ

แต่เงานั่นกลับไม่ใช่สาวผมแดงอย่างที่คาดไว้

เดอะ ฮุ้ด : สก๊อต มอร์แกน แกทำเมืองนี้ตกต่ำ!

"เขารู้เรื่องที่เราทำที่โรงงาน"
"เรื่องไฟตกที่เดอะเกลด , เรื่องสูบน้ำออกจากเซนทรัลซิตี้"
"เขารู้ทุกอย่าง!" 

"เขาให้เวลาผมหกชั่วโมง"
"เพื่อให้ผมนำบันทึกการใช้ไฟฟ้าไปมอบให้กับคณะกรรมาธิการพลังงาน... และตำรวจ"

"เขาให้โอกาสผม"

สก๊อต : โรงงานนี้ทำงานทั้งวันทั้งคืน

"ผมจะไม่ยอมพลาดโอกาสนี้ไป" 

"ไม่แน่ๆ หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับ ฮันท์" 

"เขาให้เวลาผมหกชั่วโมง" 

"แต่ที่ผมต้องการจริง ๆ ก็แค่ สิบห้านาที เท่านั่น" 

สก็อต : ฉันต้องการข้อมูลทุกอย่างที่เรามีในฮาร์ดไดรฟ์ แกเข้าใจนะ ทุกอย่าง! 

สก็อต : พอแกเสร็จงานแล้ว เราจะเผาทุกอย่างทิ้ง!

"มันใช้เงินเป็นล้านเพื่อที่ฝังระเบิดเข้าไปตอนก่อสร้างโรงงาน"

 "และอีกล้านเพื่อที่จะแอบฝังรหัสจุดระเบิดไว้ในขั้นตอนบำรุงรักษาโรงงาน"

สก็อต : เรามีเวลา 90 วินาที ได้เวลาเผ่นจากที่นี่แล้ว

ตัวประกอบ : นี่ครับไฟล์ 

สก็อต : มีใครมีโอกาสก๊อบปี้มันไปไหม

ตัวประกอบ : ไม่มีครับ... หลังจากผมยิงพวกมันเข้าที่หัว

สก็อต : ความคิดดีนี่!

ปัง!!! สก็อตยิงหัวนายตัวประกอบกระจุย

"หลังจากนั้น ผมก็วิ่งหนีสุดชีวิต"
"แต่ ไปได้ไม่ไกล..." 

เดอะฮู้ด : ฉันให้โอกาสแก... แกควรรับมันไว้

เดอะฮู้ดยิงธนูใส่สก็อต แต่ก็มีคนรับมันไว้ได้

สก็อต : ความช่วยเหลือที่ดีนั้นหายาก แต่ก็ไม่ใช่หาไม่ได้

"หัวหน้าบอดี้การ์ดของผม 'ทซาเอล' เขาเคยเป็นทหารอิสราเอล"

"เขาสามารถใช้มือเปล่าเจาะทะลุอกของคุณ แล้วควักหัวใจออกมาให้คุณดู ในขณะที่คุณยังคงหายใจได้"

"แต่หมอนั่น (เดอะฮู้ด) เก่งกว่า"

"ผมอายุ 53 ปีแล้ว และผมจะบอกคุณว่า ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนในชีวิต"

"ไม่เคยมาก่อน!"

"หมวกฮู้ดปิดใบหน้าเขาเกือบทั้งหมด"

"แต่คุณสามารถเห็นสายตาของเขาภายใต้เงามืด"

"และผมสาบานได้ว่านั่นไม่ใช่แววตาของมนุษย์"

เดอะฮู้ด : บันทึก?

เดอะฮู้ด : เอามันมาให้ฉัน เดี๋ยวนี้!

"ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้น แต่ผมก็ยังคิดที่จะขัดขืน"

สก็อต : โอเค ๆ  ได้โปรด อย่าฆ่าฉันเลย

ทันใดนั้น โรงงานก็ระเบิด!

"ผมโชคดีที่รอดจากการระเบิดระลอกแรกมาได้"

"แต่สำหรับเขา(เดอะฮู้ด) ไม่มีทางเลยที่มนุษย์หน้าไหนจะรอดจากการระเบิดมากมายแบบนั่นได้"

สก๊อต : แต่ผมคิดว่าเรารู้แล้วว่ามันไม่ใช่แค่ 'มนุษย์หน้าไหน'

สก๊อต : ผมพนันได้เลยว่า มันยังอยู่ข้างนอกนั่น ซึ่งมันจะเป็นปัญหาสำหรับเรา เพราะสิ่งที่อยู่ในไดร์ฟนั่น สามารถส่งเราเข้าคุกได้

มัลคัม : มันเป็นปัญหาสำหรับคุณ...

มัลคัม : ไม่ใช่ 'เรา'... ผมรู้เรื่องนี้เพราะ ตำรวจเมืองสตาริ่งเพิ่งได้รับไดร์ฟนั่นเมื่อสามสิบนาทีก่อน มันถูกผูกติดไว้กับลูกธนู

มัลคัมสั่งให้ลูกน้องเล็งปืนไปที่สก๊อต

ปัง!!!

มัลคัม : คุณคิดว่าไง มอยร่า?

มอยร่า : เขา... เลินเล่อ...

มัลคัม : ใช่... แต่ผมหมายถึง คุณคิดยังไงกับเจ้านักธนูนี่

มอยร่า : ฉันไม่รู้... แต่เราต้องพิจารณาสถาณการณ์นี้อย่างรอบคอบ

คุยกันท้ายเล่ม

     ได้กลับมาแปลอีกครั้ง หลังจากเว้นไปตั้งสองสามเดือน พอดีผมได้งานใหม่ ย้ายจาก กทม. มาประจำเชียงใหม่ ทุกอย่างเลยวุ่น ๆ ประกอบกับขี้เกียจ (ฮา)  ต้องขออภัยด้วย
      ณ เวลานี้ หนังสือการ์ตูน Arrow ออกมาแล้ว 37 เล่ม ไม่รู้ว่าผมจะฟิตปั่นเร็วขนาดไหนนะครับ ฮ่าๆ  เดี๋ยวเล่มต่อไปเป็นประวัติของไชน่า ไวท์ นะครับ