Arrow โคตรคนธนูพิฆาต #5 : Fathoms
หลังควีนแกมบิทจมลงใต้ท้องสมุทร ทุกคนเชื่อว่าเป็นเพียงอุบัติเหตุ
แต่ มอยร่า ควีน ไม่คิดเช่นนั้น....
แต่ มอยร่า ควีน ไม่คิดเช่นนั้น....
ณ. บริเวณ มหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้
ห่างจากชายฝั่งด้านตะวันออกของออสเตรเลีย 2,100 ไมล์
ใต้ท้องทะเลลึก 15,433 ฟุต
เรือดำน้ำลำหนึ่งกำลังสำรวจซากเรือที่อยู่ก้นทะเล
เหตุการณ์นี้ เกิดเมื่อ 4 ปีก่อนโอลิเวอร์จะกลับสตาริงซิตี้
"พาคุณนายควีนมาที่ดาดฟ้า เร็ว!"
"เราเจอควีนแกมบิทแล้ว!"
ซากเรือที่ก้นสมุทรมีชื่อ Queen's Gambit ติดอยู่
ซากเรือถูกยกขึ้นมาบนเรือของมอยร่าควีน เธอยืนดูมันอยู่ด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย
กัปตัน : หามันเจอท่ามกลางพายุแบบนี้ ปาฏิหารชัด ๆ
มอยร่า : เลือกคำพูดไม่ค่อยถูกหูเลยนะ กัปตัน
กัปตัน : ผมเสียใจครับ , คุณนายควีน
มอยร่า : ไม่เสียใจเท่าฉันหรอก
มอยร่าลูบท้องซากเรือแล้วพูดว่า "โรเบิร์ต , โอลิเวอร์ , เกิดอะไรขึ้นกับพวกเธอ"
มอยร่า : พวกคุณพบเบาะแสอะไรเกี่ยวกับสามีและลูกชายฉันบ้างไหม?
กัปตัน : เบาะแสอะไรครับ?
มอยร่า : ศพไงล่ะ เจอศพพวกเขาไหม!
กัปตัน : ไม่ครับ... แต่ดูเหมือนเราจะเจอเบาะแสอย่างอื่นนะครับ... ร่องรอยระเบิด
กัปตันชี้ไปที่ซากปรักหักพังของซากเรือ แล้วพูดว่า "ไม้พวกนี้มันใช่แค่หัก แต่มันแตกเป็นเสี่ยง ๆ ซึ่งพายุไม่สามารถสร้างบาดแผลแบบนี้ได้"
มอยร่า : นี่คุณกำลังบอกฉันว่า เรือลำนี้ถูกก่อวินาศกรรมอย่างนั้นเหรอ?
กัปตัน : ใช่ครับ แรงระเบิดมันเท่ากับระเบิด C2 ซึ่งอานุภาพของมันจมเรือไททานิคได้สบาย ๆ
กัปตัน : คุณคิดว่าใครน่าจะเป็นคนทำเรื่องนี้กันครับ
มอยร่าได้ยินที่กัปตันพูด ก็หัวเสียทันที
มอยร่า : สามีฉันเป็นคนดี! และลูกชายฉันก็ไม่ควรอยู่บนเรือนี้ด้วย!
มอยร่า : ใครสักคนฆ่าพวกเขา! และมันจะต้องมีร่องรอยบางอย่างบนควีนแกมบิท!
มอยร่า : ห้ามใครกิน! ห้ามใครนอน! ห้ามทุกคนออกจากดาดฟ้านี่ จนกว่าเราจะเจอมัน!
มอยร่าเดินออกมา พร้อมกับใครสักคนที่ดูเหมือนพ่อบ้าน
มอยร่า : ให้พวกมันตรวจทุกตารางนิ้วเลยนะ
พ่อบ้าน : ครับ คุณนายควีน ผมรับปาก
พ่อบ้าน : คุณคิดว่า เขา จะมีส่วนในเรื่องนี้ไหมครับ
มอยร่า : ฉันไม่ใช่แค่คิด แต่ฉัน รู้ เลยว่า ต้องเป็นเขา
มอยร่า : แต่ฉันทำอะไรเขาไม่ได้ ถ้ายังไม่มีหลักฐาน
พ่อบ้าน : เรื่องนี้ผมอาจช่วยคุณไม่ได้.....
แล้วพ่อบ้านก็เหลือบมองผู้ชายคนนึงที่กำลังยืนคุยโทรศัพท์
พ่อบ้าน : แต่ผมรู้ว่าใครทำได้
ลูกเรือคนที่คุยโทรศัพท์เมื่อกี้ เดินมาคุยโทรศัพท์ในเรือ (ลงจากดาดฟ้า)
ลูกเรือ : นี่ฉันเอง... ให้ฉันพูดกับเขาเดี๋ยวนี้...
พ่อบ้านเข้าไปสะกิดหลังลูกเรือคนนั้นแล้วพูดว่า "มันยังเร็วเกินไปที่จะพักมั้ง"
ลูกเรือตีศอกใส่หน้าพ่อบ้านแล้ววิ่งหนีไป
ลูกเรือวิ่งหนีไปยังห้องเก็บของ
พ่อบ้านตามมาติด ๆ
พ่อบ้านคนนี้ก็แน่ไม่ใช่เล่น ไม่นานก็จับตัวลูกเรือตัวปัญหาได้ แล้วมัดเขาไว้กับเก้าอี้ จากนั้นก็ให้มอยร่าลงมาสอบสวน
มอยร่า : นายกำลังโทรหา เขา ใช่ไหม
มอยร่า : เขาคือคนที่ระเบิดเรือใช่ไหม?
ลูกเรือ : ผมจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น เขาจะฆ่าผม!
มอยร่า : ฉันแค่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวของฉัน
ลูกเรือพ่นน้ำลายใส่หน้ามอยร่า ควีน
พ่อบ้านยื่นปืนให้มอยร่า แล้วพูดว่า "คุณอยากรับเกียรตินี่ไหม?"
มอยร่ามองปืน แล้วย้อนนึกถึงตอนที่โรเบิร์ตกำลังจะออกจากบ้าน
โรเบิร์ต : คุณจะตามเรื่องนี้ไปถึงไหน มอยร่า? (บทสนทนานี้เกิดขึ้นในความจำของมอยร่า)
มอยร่า : เท่าที่จำเป็นต้องทำ
มอยร่าอยู่ในบ้านและคุยกับสามีของเธอ
มอยร่า : ฉันรู้ว่าคุณต้องการทำการสำรองเงินทุน แต่ถ้าเราตัดความสัมพันธ์กับเขา เขาอาจตอบโต้เราได้ (เดาว่าคุยเรื่องธุรกิจ ผมไม่แน่ใจว่ามอยร่ากำลังพูดถึงอะไร)
โรเบิร์ต : ผมไม่ได้จะสำรองทุนออกไปก่อน แต่ผมต้องคิดอะไรบางอย่างน่ะ
มอยร่า : ฉันเข้าใจ , ขอแค่จำไว้ว่า ฉันรักคุณ ก็พอแล้ว
โรเบิร์ต : ผมก็รักคุณเสมอ
แล้วทั้งคู่ก็จูบกัน
โรเบิร์ต : ผมจะกลับมาก่อนที่คุณจะรู้ตัวเสียอีก
และแล้ว โรเบิร์ตก็ขับรถออกไป
กลับมาที่เรือ มอยร่ายื่นปืนให้พ่อบ้านยิงลูกเรือแทน
พ่อบ้าน : ในเรื่องเศร้า ย่อมมีโอกาสเสมอ
พ่อบ้าน : ตอนนี้เราเป็นต่อแล้ว เรือนี้จะเป็นหลักฐานชั้นดีในการเอาผิดเขา
พ่อบ้าน : และเขายังไม่รู้ว่าคุณมีหลักฐานแล้ว
ที่สตาริง ซิตี้ ลูกเรืออีกคนกำลังโทรหาเขา
ลูกเรือ : ท่านครับ ตอนนี้คุณควีน รู้เรื่องระเบิดแล้วครับ
เขา ที่มอยร่าหมายถึงคือ มัลคอม เมอร์ลิน นั่นเอง!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น